دهند تا آبى كه روى آن ريخته‌اند جدا شود ، آبى كه در آن مىماند پاك است . مسأله 215 - ظرف نجس را كه با آب قليل آب مىكشند ، بعد از جدا شدن آبى كه براي پاك شدن روى آن ريخته‌اند ، قطره‌هاى آبى كه در آن مىماند پاك است . 9 - بر طرف شدن عين نجاست مسأله 216 - اگر بدن حيوان به عين نجس مثل خون ، يا متنجس مثل آب نجس آلوده شود ، چنانچه آنها بر طرف شود بدن آن حيوان پاك مىشود . وهم چنين است باطن بدن انسان مثل توى دهان وبيني . مثلا اگر خونى از لاي دندان بيرون آيد ودر آب دهان از بين برود ، آب كشيدن توى دهان لازم نيست . ولى اگر دندان عارية در دهان نجس شود ، بايد آن را آب بكشند به احتياط واجب . مسأله 217 - اگر غذا لاي دندان مانده باشد وداخل دهان خون بيايد ، چنانچه انسان نداند كه خون به غذا رسيده آن غذا پاك است . واگر خون به آن برسد بنابر احتياط واجب نجس مىشود . مسأله 218 - جائى را كه انسان نمىداند از ظاهر بدن است يا باطن آن اگر نجس شود لازم نيست آب بكشد اگر چه آب كشيدن أحوط است . مسأله 219 - اگر گرد وخاك نجس به لباس وفرش ومانند اينها بنشيند ، چنانچه هر دو خشك باشد نجس نمىشود ، واگر گرد وخاك يا لباس ومانند اينها تر باشد بايد محل نشستن گرد وخاك را آب بكشند . 10 - استبراء حيوان نجاستخوار مسأله 220 - بول وغائط حيواني كه به خوردن نجاست انسان عادت كرده نجس است واگر بخواهند پاك شود بايد آن را استبراء كنند ، يعنى تا مدتي كه بعد از آن مدت ديگر نجاستخوار به آن نگويند ، نگذارند نجاست بخورد وغذاى پاك به آن بدهند ، وبايد شتر نجاستخوار را چهل روز وگاو را بيست روز وگوسفند را ده روز ومرغابى را هفت يا پنج روز ومرغ خانگى را سه روز از خوردن نجاست جلوگيرى كنند وغذاى پاك به آنها بدهند .